Bad Gottleuba-Berggießhübel

Gelegen in een dalbekken van de Gottleuba, werd Bad Gottleuba al in de 12e eeuw gesticht. Mijnbouw, landbouw en ambacht hebben de kleine stad eeuwenlang gekenmerkt. In 1861 werden de eerste kuurgasten verwelkomd en tussen 1909 en 1913 ontstond op de helling van de Helleberg een unieke jugendstilcomplex met 35 gebouwen in een 28 hectare groot park - de eerste Duitse kuurvoorziening voor arbeiders. De beschermde dalpositie, het milde middengebergteklimaat, de deskundige gezondheidsfaciliteiten, het gevarieerde culturele leven en de centrale ligging op het snijpunt van de natuur- en wandelgebieden Sächsische Zwitserland en Osterzgebirge trekken tegenwoordig talrijke gasten aan. Met de medisch-historische verzamelingen, de uitkijkpunten bij de stuwdam Gottleuba, de museale Bährmühle en het historische dorpsbeeld met de St.-Petri-Kerk, de marktplaatsfontein en de postmileuzuil nodigen uit tot individuele rondleidingen.

"Alles komt uit de mijn", geen andere zin karakteriseert de geschiedenis van het schilderachtig in het Gottleubatal gelegen stadje Berggießhübel treffender. Het waren ook mijnwerkers die de eerste geneeskrachtige bronnen ontdekten, Berggießhübel was het eerste Kneipp-kuuroord in Saksen en kan inmiddels terugkijken op een 300-jarige kuurtraditie. Mijnwerkers creëerden ook de tegenwoordig meest bezochte bezienswaardigheid van de stad, de huidige bezoekersmijn "Marie Louise Stolln". Het hele jaar door kan men daar tijdens een interessante rondleiding de ondergrondse werkomgeving beleven of tijdens de advent van dichtbij de Ertsgebergte kersttraditie van de Mettenschicht boeken. Slechts een paar stappen verder heet het populaire openluchtzwembad "Billy" van mei tot september zijn gasten welkom, terwijl de Bismarckturm of het wildromantische Forellensteig in de wijk Zwiesel aantrekkelijke wandelbestemmingen bieden.

Naast de landbouw en bosbouw verdiende de bevolking van de beide dorpsdelen hun geld met de zandstenen. Tegenwoordig domineren vooral op het samenvloeiingspunt van Bahra en Gottleuba de breukranden van voormalige steengroeves, maar ook vele grote zandsteenblokken de structuren in de bossen. Het klimmen op de aangewezen klimtoppen in deze regio ontwikkelt zich stormachtig. Zo ontmoet men bij bijna elk weer voornamelijk jonge mensen met hun uitrustingen in het rotslandschap rond de Zwieselbrücke. Verder stroomafwaarts trekt de met 9 meter hoogte grootste waterval van Saksisch Zwitserland de aandacht. Vooral voor gezinnen is het Langenhennersdorfer Felsenlabyrint een populaire bestemming en avonturenspeelplaats, een sterk versnipperd zandsteenrotseneiland midden in het bos. Van daaruit zijn kleine wandelingen naar de Napoleon- of ook naar de Bernhardstein aan te bevelen.

Het was zeker geen gemakkelijk leven dat de bergboeren en bosarbeiders in vroegere tijden in de dorpen nabij de Erzgebirgskamm leidden. Toch zorgde de gunstige ligging destijds al voor een bescheiden inkomen. De oude Dresden-Teplitzer postroute liep door de dorpsgebieden, originele postmijlzuilen en grensstenen getuigen nog steeds van deze historische reis- en handelsweg. Overigens is dit traject het enige waar alle historische stenen nog aanwezig zijn. Ook de route van de Bundesautobahn A17 volgt op weg van de Elbe vallei bij Dresden naar het Boheemse Bekken min of meer dit traject en de gunstige geografische omstandigheden. Daarom is de nabijgelegen aansluiting 'Bad Gottleuba' voor zowel de lokale bevolking als gasten een vertrekpunt geworden naar de cultuurregio's aan beide zijden van de grens. Een rustige veldweg direct naast de kerk van Breitenau leidt naar de Pfarrberg. Vanaf het 603 meter hoge uitkijkpunt heeft men een fantastisch panoramisch uitzicht in alle richtingen.

De door land- en bosbouw gekenmerkte woonkernen Markersbach en Hellendorf liggen aan de dalranden van de Bahra. De omliggende heuvelruggen, bergweiden, rotspartijen en gemengde bossen zijn populair bij natuurliefhebbers, wandelaars en gezinnen. Een geliefd wandeldoel is de Zeisigstein, die met een hoogte van 551 meter de derde hoogste rots van de Sächsische Schweiz is en via de Forststeig Elbsandstein toegang biedt tot de zandstenen kloven van de naburige Tissaer Wände en het Bielatal. In de buurt van Markersbach begint het 'Waldlehrpfad Buchenhain', dat op informatieve wijze flora en fauna uitlegt met behulp van informatieborden. Hellendorf verwierf vroeger betekenis als grens- en douanestation. Sinds 1977 nodigt de grensovergang Bahratal/Petrovice talloze reizigers uit voor een bezoek aan de Tsjechische buren.

De ruige ligging boven de 500 meter hoogte en de bijbehorende weersomstandigheden dichtbij de kam van het Ertsgebergte maakten het leven van de boeren vroeger zwaar. Tegenwoordig profiteert het kleine dorp van zijn ligging en biedt het wandelaars een gevarieerde natuurervaring, of men nu de afzondering in het bovenste Gottleubatal zoekt of zich laat betoveren door het uitzicht vanaf de Sattelberg in het aangrenzende Tsjechië. Het gehucht Bienhof werd ver buiten de regio bekend toen de "Landesverein Sächsischer Heimatschutz" hier in 1921 zijn onderzoeks- en recreatiecentrum vestigde. Doorslaggevend voor de keuze van deze locatie was de bijzondere natuurlijke omgeving van het gebied. Deze reputatie heeft standgehouden; natuurliefhebbers en botanici vinden op de beschermde bergweiden en in de bossen van de omgeving zeldzame en soortenrijke plantengemeenschappen.