Lichtenhain route

De Lichtenhain waterval, Neuer Wildenstein met de beroemde Kuhstall rotspoort, de minder bekende Großstein en Ottendorf en Lichtenhain zijn de herkenningspunten van deze tocht. De 15 kilometer lange rondwandeling duurt vijf uur.

We raden je aan om de Kirnitzschtalbahn te nemen van het kuurpark in Bad Schandau naar het startpunt van de tocht bij de Lichtenhain waterval. De trein met zijn felgele wagons is een rollende legende! Met slechts één lijn is het niet alleen de kleinste tramlijn in Duitsland, maar ook de enige tram ter wereld die een nationaal park binnenrijdt! Zelfs Hollywood heeft het ontdekt.

De wandeling zelf begint op de wandelparkeerplaats bij de Lichtenhain waterval. Rechts van de grote informatieborden van het Nationaal Park Sächsische Schweiz steek je eerst de kristalheldere rivier de Kirnitzsch over via een pittoreske, met mos bedekte stenen brug. Het pad loopt bergopwaarts door het bos naar Neuer Wildenstein (rode punt). De eerste wandelbestemming is de "Kuhstall" rotspoort. Het is al 200 jaar een van de beroemdste bezienswaardigheden in Saksisch Zwitserland. Duizenden tonnen rots hangen indrukwekkend als een gewelf zo'n tien meter boven je als je door de rotspoort loopt alsof je door het portaal van een kathedraal in het glinsterende zonlicht aan de andere kant van de berg staat. Hier krijgen we het eerste panorama van de dag te zien: de achterkant van Saksisch Zwitserland met zijn ontelbare heuvels en knobbelige pieken.

We gaan verder de "ladder naar de hemel" op, een trap in een smalle spleet, naar de plek waar 600 jaar geleden het kasteel van de ooit trotse Boheemse adellijke familie Berka von der Dubá stond. De geschiedenis is niet vriendelijk geweest voor de voormalige kasteelheren. Ze verschenen voor het laatst in de regio als roofridders tegen het einde van de middeleeuwen. Hun kasteel werd toen verwoest. Wat overblijft is een romantisch rotsplateau met eeuwenoude bomen en een prachtig uitzicht van 180 graden. Het "Schneiderloch", een kleine grot met een natuurlijk uitkijkbalkon, ligt ook direct na de afdaling van het rotsplateau. In het algemeen nodigt de kronkelende top van de Neuer Wildenstein uit tot klauteren en verkennen. Perfect voor gezinnen met actieve kinderen. De winterse verwennerij in het bergrestaurant Kuhstall is een perfecte match. Gezellige warme tegelkachel, vers gebakken wafels, warme chocolademelk: dit is het huisrecept voor koude vingers en tenen.

Vanaf de Kuhstall daalt het pad af in het dal en over de Ferkelschlüchte kloof in het Kirnitzschtal naar de Felsenmühle molen (rode markering). Direct bij de Felsenmühle volg je het pad terug omhoog naar de top van de Großstein (groene markering). Het bos links en rechts van het pad biedt hier en daar een wilde aanblik. Meerdere droge zomers op rij en een plaag van schorskevers hebben een paar jaar geleden geleid tot de dood van de sparren. Wat overblijft is een mikado van dood hout. Maar er groeien al jonge bomen terug tussen de omgevallen stammen. Er ontstaat een nieuw gemengd bos.

"Natuurlijke bosreorganisatie" noemt de nationale parkadministratie het proces dat hier en op veel andere plaatsen in het beschermde gebied plaatsvindt. De mens grijpt alleen in om paden en wegen veilig te stellen. Voor de rest mag het bos blijven bestaan als een natuurlijk insectenhotel. Het is opwindend om te zien hoe het bos zichzelf geneest als het de kans krijgt.

De idyllische top van de Großstein met zijn vele gezellige uitkijkpunten is in de winter vaak helemaal voor jezelf. Hier kun je genieten van een prachtig panoramisch uitzicht op de Kirnitzschkloof en de imposante rotswereld van het kerngebied van het nationale park. Kort na de afdaling verandert het landschap volledig. In plaats van door bossen en rotsen loop je nu over een onverharde weg over open heuvelachtig terrein (groene lijn).

Het voormalige jeugdrecreatiecentrum "Endlerkuppe" ziet er enigszins surrealistisch uit met zijn opvallende watertoren aan de horizon. Het staat al meer dan 30 jaar leeg, in verval en wachtend op een nieuwe bestemming.

Vervolgens doorkruis je het rustige dorpje Ottendorf. Hier is het de moeite waard om te stoppen bij de Ottendorfer Hütte. Net als Altendorf, Mittelndorf, Lichtenhain en Saupsdorf, die in het noorden grenzen aan het nationale park, is het dorp een van de "panoramadorpen" van Saksisch Zwitserland. De hoge ligging ten noorden van het Kirnitzschtal biedt een prachtig uitzicht op de bergen in het beschermde gebied. Volg vanaf het einde van Ottendorf de wegwijzers met groene punten naar Lichtenhain. Vanaf Lichtenhain gaat het bergafwaarts naar het Kirnitzschtal, naar het startpunt bij de Lichtenhainer Wasserfall (rode markering).