Bielatal: Door het bizarre rotslandschap met talrijke uitkijkpunten

De wijk Schweizermühle was ooit een oude hamersmederij met molen en bloeide in de 19e eeuw in volle glorie op tot een kuuroord voor koudwaterbehandelingen. In 1912 nam het concern Maggi de failliete instelling over en gebruikte het terrein als vakantiehuis voor zijn medewerkers. Het diende tot 1962 als tuberculose-kuuroord en daarna als bejaardentehuis. Sinds de politieke omwenteling vreet de tand des tijds aan de eens zo prachtige en nu leegstaande gebouwen.

Het is zeker de moeite waard om een omweg te maken naar het mystieke herdenkingsbos, dat direct na het uitkijkpunt Kleine Bastei afslaat. De tocht gaat verder door de rozentuin naar beneden. Wie wil, kan eerst nog even genieten van het uitzicht vanaf de Wetterfahnenfels, dat echter enigszins overwoekerd is. Vanaf de rozentuin volg je het pad bergopwaarts, dat weer uitkomt op de weg. Deze volg je een stukje bergafwaarts, om vervolgens links de wegwijzer (gele stip) te volgen en via een klein bruggetje weer de rotswereld in te duiken.

Eenmaal boven aangekomen valt er het een en ander te ontdekken. Of het nu gaat om de vele met een kroon versierde grensstenen, een romantische ruïne die aan Raponsje doet denken of de Kaiser-Wilhelm-Feste, een met kantelen versierd bastiontorentje dat in 1880 als uitkijkpunt werd gebouwd.

Kort daarna leidt een afslag naar rechts tussen de rotsen naar beneden. Via een rotspaadje met ijzeren treden stijgt men weer een paar hoogtemeters. Hier wacht het volgende spectaculaire uitzicht: de Herculeszuilen. Het is bijna niet te geloven dat klimmers hun leven toevertrouwen aan deze filigrane rotsformaties. Groene driehoekjes wijzen de weg naar uitkijkpunten, dus het loont de moeite om af en toe even van het pad af te wijken om van het uitzicht te genieten.

De gele stippelmarkering leidt langs nog meer rotspassages, over een smal pad bergopwaarts en rechtsaf verder met een prachtig uitzicht richting de Mühlweg. Van daaruit kan een omweg naar de uitkijkrots Großvaterstuhl worden ingelast. De Mühlweg leidt naar beneden, het dal in; de helft van de tocht is nu achter de rug.

De eetgelegenheden langs de route, zoals het traditionele restaurant Ottomühle of de snackbar Dachsensteinbaude, zijn ideaal om even bij te tanken voordat je verdergaat naar de volgende klim.

Je volgt de weg langs de Biela ongeveer 200 m en slaat dan linksaf de Kerbensteig in (markering: groene stip). De volgende top wacht: de Johanniswacht met zijn prachtige uitzicht over het Bielatal naar de tegenoverliggende Kaiser-Wilhelm-Feste. Nadat je even later de top van de Sachsenstein hebt bereikt, volg je de route met de gele stippen tot aan het uitkijkpunt Nachbar – de laatste rots die je tijdens deze tocht moet beklimmen.

Om daar te komen, daal je weer af naar de Sophien-Quelle en volg je vanaf hier de wegwijzer AP Nachbar (moeilijke klim). Carl Merkel schreef al in 1825: „Als onze tijd en fysieke kracht het toelaten, beklimmen we de... Herr Nachbar, een prachtig rotsgebied met een verrassend uitzicht.”

Ten slotte loopt het pad weer naar beneden. Bij de boskapel loopt de Poststeig linksaf (let op: mis de afslag niet). Je volgt deze terug naar de historische hoogoven en bent daarmee weer bij het startpunt aangekomen.

GPS-gegevens bijgewerkt in 2022

Hier kopen: wandelgids

Nu bestellen: Sachsenkarto: Rosenthal-Bielatal en omgeving