De Falkenschlucht en andere verrassingen rondom de Gohrisch

We

komen

Kort daarna komen we op de Malerweg, die we naar links afslaand volgen. Aan de voet van de Gohrisch kunnen we kiezen uit twee verschillende beklimmingen. De beklimming door de Falkenschlucht voert door een smalle rotskloof, waarvoor enige klimvaardigheid vereist is. Bij de tweede variant blijven we op de Malerweg. Eenmaal boven aangekomen gaan we eerst naar het uitkijkpunt „Wetterfahnenaussicht“. Hiervoor volgen we op het rotsplateau een smal pad naar links, tussen rotsen door en via een korte, met een ijzeren ketting beveiligde passage omhoog.

Via dezelfde weg terug en verder over de Gohrisch komen we bij het Pavillon-uitkijkpunt. Na de afdaling naar het oosten naar de pas tussen de Gohrisch en de Papststein komen we bij de Specksteinstollen, die in verbinding staat met de basaltgroeve. In het directe grensgebied tussen zandsteen en basalt bevindt zich een laag bruinijzer en een laag verweerd basalt, dat „Speckstein“ wordt genoemd. De leeftijd van de mijn is niet precies bekend. Oudere overleveringen noemen de mijn al in 1583 „Hülffe Gottes“ op de Gohrisch. De kroniekschrijver Wilhelm Leberecht Götzinger vermeldt dat de speksteengang rond 1750 werd aangelegd bij de zoektocht naar steenkool. Het is tot op heden onduidelijk of de tunnel oorspronkelijk diende voor de winning van speksteen, of dat hij daadwerkelijk bedoeld was om steenkoolvoorraden (ontstaan door drijfhout in de zandsteen) te ontsluiten. Sinds de jaren negentig dient de tunnel als winterverblijf voor vleermuizen.

Bij de Galgenschänke steken we de weg over. Direct na de parkeerplaats slaan we scherp linksaf het wandelpad Alte Jäke in. Het gaat steil naar beneden het dal in; we steken opnieuw de Schandauer Straße over bij de ingang van het kuuroord Gohrisch, lopen langs de bosbegraafplaats en rechtdoor tot aan het sportveld. Linksaf gaan we over de Lindenweg tot aan de Hörnelweg. Nu volgen we de gele stippelmarkering richting Hörnelteich (zandsteenblok uit de ijstijd). We vervolgen onze weg rond de Folgenfelder, langs de caravanplaats, tot aan het startpunt van de wandeling in Gohrisch.

De naam van het dorp„Gohrisch“ is afgeleid van het oude Slavische woord gora, wat zoveel betekent als „berg“. De eerste vermelding in een oorkonde dateert uit 1437 als Gorusch en een jaar later als Gorisch. Het bleef eeuwenlang een heel klein dorp, omdat er op de vlakten slechts beperkte mogelijkheden waren om akkers aan te leggen. 200 jaar geleden woonden er in 20 boerderijen slechts ongeveer 100 mensen. Pas door de ontwikkeling van het toerisme bloeide het dorp op en mocht het zich al snel een kuuroord in de berglucht noemen. In 1910 woonden er al ongeveer 700 mensen in Gohrisch. Sinds 1936 mag het de titel „kuuroord“ dragen.

Meer informatie over het bodempad in Saksisch Zwitserland

Bij de beklimming van de Gohrisch door de Falkenschlucht is enige klimvaardigheid vereist en mag men geen hoogtevrees hebben!