© Kenny Scholz

Landschap & Dieren

De Malerweg Elbsandsteingebergte leidt door een oeroud erosielandschap. Wat in het Krijt nog zeebodem was, toont zich vandaag als een gevarieerde rotswereld met bergen tot 723 meter hoogte.

Het Elbsandsteingebergte

Zo mooi, zo wild, zo geheimzinnig

Volwassen mannen die voor uitzichtpunten op hun knieën vallen van ontroering, welbespraakte schrijfsters die bij panorama's sprakeloos zijn: 200 jaar geleden was dit in het Elbsandsteingebergte te verwachten. Het was immers de romantiek, het tijdperk van de grote emoties, toen de spectaculaire rotswereld ten zuidoosten van Dresden voor het eerst als wandelbestemming werd ontdekt.

Geologen hebben inmiddels het geheim van het ontstaan van het natuurwonder onthuld. Een 600 meter dikke zandsteenplaat had zich over meerdere miljoenen jaren op de zeevloer gevormd, werd omhoog gedrukt, brak en verwerkte. Wat overbleef was een regio zo mystiek als de achtergrond voor een fantasyfilm: met bizarre rotsen, geheimzinnige kloven, ongerepte dalen - en tafelbergen! Nergens ter wereld staan meer exemplaren van deze merkwaardige landschapsvormen zo dicht en zo talrijk als hier.

Dat alles maakt wandelen in het Elbsandsteingebergte zo opwindend. Ging het zojuist nog door dichte bossen, voert de weg al gauw over uitgestrekte landschappen, dan hoog omhoog naar kale rotskoppen, om zich vervolgens diep naar beneden te bewegen in een betoverd dal waar een glashelder beekje murmelt.

Hier is de grote natuurbeleving thuis. Het Nationaal Park Sächsische Schweiz en het Nationaal Park Boheems Zwitserland beschermen een waardevolle toevluchtsoord voor zeldzame dieren- en plantensoorten. Samen met het omringende natuurgebied vormen ze een wandelparadijs van meer dan 700 vierkante kilometer!

Het Nationaal Park Sächsische Schweiz

Wat zou de wereld zijn zonder nationale parken? In deze parken bewaart de mensheid haar kostbaarste natuurlandschappen voor toekomstige generaties. "Laat de natuur natuur zijn" is het motto van de wereldwijde nationale parkbeweging. Dat betekent: de mens beperkt zich tot de rol van verwonderde en lerende waarnemer. Nationale parken zijn niet alleen fascinerende toevluchtsoorden voor zeldzame dier- en plantensoorten. Ze zijn ook idyllische ontspanningswerelden voor hun bezoekers.

Zo ook het Nationaal Park Sächsische Schweiz. Het is het enige niet-Alpiene rotsnationale park in Duitsland – en met ongeveer 94 vierkante kilometer een van de kleinste van de Bondsrepubliek. Het beschermde gebied bestaat uit twee delen aan de rechterkant van de Elbe. Het kleinere deel omringt de kuuroord Rathen. Het hoofdeel strekt zich uit van Bad Schandau richting het oosten tot aan de Tsjechische grens, waar het Nationaal Park Boheems Zwitserland aansluit.

Nationale parken vereisen voorzichtigheid. Wie het bord Nationaal Park Sächsische Schweiz passeert, moet zich ervan bewust zijn dat hij nu een bijzonder gevoelig natuurreservaat betreedt. 

Hier geldt: 

  • Blijf op de wegen,
  • niet roken
  • brand alleen op aangewezen vuurplaatsen
  • vrij overnachten/boofen is voor wandelaars niet toegestaan,
  • neem geen planten of dieren mee
  • alleen parkeren op parkeerterreinen
  • geen drones laten vliegen
  • vermijd lawaai
  • fietsen alleen op aangewezen fietsroutes
  • honden aan de lijn.
Waldschild mit der Aufschrift "Kernzone" und Informationen zu Naturschutz.
© Sebastian Thiel

Houd rekening met de kernzone in het nationaal park

'Kernzone' staat op sommige borden in het Nationaal Park Saksisch Zwitserland. Daaraan herkennen bezoekers bijzonder beschermwaardige natuurgebieden. Een kwart van het totale oppervlak van het nationale park is als kernzone gemarkeerd.

Wandelen is ook in deze groene paradijzen op alle gemarkeerde paden toegestaan. Bovendien is hier het overnachten in de open lucht taboe.

De kernzone ligt volledig in het veel grotere 'rustgebied'. Het bos kan zich hier al grotendeels zelfstandig ontwikkelen. Er bestaat of ontstaat dus een stukje echte, Midden-Europese wildernis.

Nahaufnahme eines Baumstamms mit sichtbarer Rinde, im Hintergrund verschwommene Bäume und ein Weg.
© Yvonne Brückner

Natuur in Verandering

Kale takken, bruine naalden, omgevallen bomen. Op sommige plekken in de nationale parkregio is de schorskever momenteel bijzonder actief. Hier voltrekt zich natuurlijke bosontwikkeling: fijnsparbossen sterven af; gezonde gemengde bossen groeien terug.

Totdat dit proces voltooid is, zijn er speciale voorzorgsmaatregelen van kracht vanwege het gevaar van omvallende bomen: vermijd het bos bij wind, zware regenval of sneeuwlast. Blijf niet onder afgebroken takken of boomtoppen staan. U betreedt het bos op eigen risico.

Let op: bepaalde delen van paden kunnen door omgevallen bomen (schorskeverschade) tijdelijk onbegaanbaar zijn. Informeer u voor vertrek op de homepage van de Nationale Park- en Bosbeheer of vraag in uw accommodatie ter plaatse naar de actuele situatie.

Außenansicht des NationalparkZentrum mit Säulen, Treppe und Fenstern, umgeben von einer Straße und Bäumen.
© A. Meurer

Nationaal Park Centrum Bad Schandau

Het Nationaal Park Centrum Saksisch Zwitserland in Bad Schandau is het bezoekerscentrum van het beschermde gebied.

Hoe is de mysterieuze rotswereld ontstaan? Welke zeldzame dieren leven hier? Hoe werkt het bos als leefgebied? De interactieve tentoonstelling informeert hierover op een aansprekende en gezinsvriendelijke manier met talrijke modellen.

Hoogtepunt is een multimedia show in de bioscoopzaal met fantastische opnamen uit de regio van het nationaal park.

Fascinerende dierenwereld

In het Elbsandsteingebergte zijn zeldzame, bekende maar ook vreemde soorten inheems. Ze genieten van de rust en afgelegenheid, hoge rotswanden en talloze verstopmogelijkheden. Ssst...Wandelen kan dus ook bijzondere ontmoetingen teweegbrengen. 

Ein Wanderfalke mit blauen und grauen Federn sitzt auf einem Baumstumpf.
© emranashraf/istock

Soortenrijkdom van de nationaal parkregio

Met een beetje geluk kunnen wandelaars in de Saksische Zwitserland Nationaal Parkregio hem horen: de roep van het snelste dier ter wereld, de »chita van de lucht«. Het gaat om de slechtvalk. Dat zijn langgerekte »Gääähg-gääähggääähg« weer tot de natuurlijke geluidsomgeving van de Saksische Zwitserland behoort, is het resultaat van een krachtinspanning – en aanhoudende zorg.

Vijftig jaar geleden werd de soort in de Saksische Zwitserland als uitgestorven beschouwd. Pas een uitgebreide herintroductieproject van de nationale parkbeheer in de jaren 90 heeft hem teruggebracht. Vandaag de dag is het Elbsandsteengebergte een van de dichtstbevolkte slechtvalkshabitats in Europa!

Andere zeldzame dieren die je met geluk en een beetje geduld kunt zien, zijn grote gele kwikstaarten, vuursalamanders, zwarte ooievaars en kleurrijke ijsvogels.

Tip: Gecertificeerde nationale parkgidsen bieden bijna dagelijks ontdekkingsreizen aan.