Onder kasteel Hohnstein, historisch bewaard gebleven muren uit de 17e eeuw - inspiratie voor Caspar David Friedrich
De berentuin ligt onder kasteel Hohnstein en werd in 1609 aangelegd. Het deed dienst als berenverblijf tot 1756.
De berentuin, die bij kasteel Hohnstein hoorde, werd aangelegd in opdracht van keurvorst Christian II. Vanaf 1609 diende het hof van Dresden als dierenverblijf voor het houden van beren die werden gebruikt voor de jacht. Af en toe ontsnapten de beren uit het verblijf en vluchtten ze de omliggende bossen in. Sinds 1756 is de berentuin niet meer in gebruik.
De ruïnes van het verblijf worden gekenmerkt door hun indrukwekkende, metershoge muren, die een grote boog van gebeeldhouwde zandsteen omlijsten en vandaag de dag nog steeds te zien zijn.
De berentuin, die bij kasteel Hohnstein hoorde, werd aangelegd in opdracht van keurvorst Christian II. Vanaf 1609 diende het hof van Dresden als dierenverblijf voor het houden van beren die werden gebruikt voor de jacht. Af en toe ontsnapten de beren uit het verblijf en vluchtten ze de omliggende bossen in. Sinds 1756 is de berentuin niet meer in gebruik.
De ruïnes van het verblijf worden gekenmerkt door hun indrukwekkende, metershoge muren, die een grote boog van gebeeldhouwde zandsteen omlijsten en vandaag de dag nog steeds te zien zijn.
Een schilderachtige ruïne, die doet denken aan een triomfboog, waar een beekje als een waterval doorheen klatert: Het landschap op het Schinderloch in de wildromantische Schindergraben bij Hohnstein ziet eruit alsof het speciaal voor Caspar David Friedrich is gemaakt. Toch is alles authentiek. Het zijn de overblijfselen van een faciliteit waar tot halverwege de 18e eeuw beren werden gehouden. Caspar David Friedrich kwam hier langs tijdens zijn omzwervingen rond Hohnstein in juli 1800. En natuurlijk legde hij het motief vast in zijn schetsboek, ook al was het beekje in de regenachtige zomer van 1800 helaas opgedroogd.
