Een betoverende rotsformatie die vaak een inspiratiebron is geweest voor kunstenaars.
De Uttewalder Grund kloof leidt door een wild en romantisch deel van het Elbezandsteengebergte direct door het Nationaal Park Sächsische Schweiz. Het pad is schaduwrijk, met mos begroeide wanden en is bijzonder aangenaam bij warm weer.
De Uttewalder Felsentor is een bijzonder geschikte fotoplek rond lunchtijd, wanneer het zonlicht in de grond valt en op indrukwekkende wijze de rotspoort en de met mos en varens begroeide kloof verlicht.
De plek is een van de vroegst gedocumenteerde toeristische bestemmingen in de regio. De Felsentor was al een populaire bestemming in de 19e eeuw.
Caspar David Friedrich werd ook geïnspireerd door dit landschap en gebruikte motieven ervan in verschillende van zijn werken. In de zomer van 1800, toen de schilder 25 jaar oud was, bracht hij hier een hele week door, "tussen rotsen en dennenbomen", zoals hij later aan een vriend vertelde. Hij ontmoette geen ziel. In 1825 verwerkte hij deze intense ervaring in zijn sombere olieverfschilderij "Uttewalder Grund".
De sensatie van de natuur als bron van realisatie: dit was zijn leven lang een bepalend thema voor de schilder. Steeds weer zocht hij de eenzaamheid en de stilte op, niet alleen om de natuur en het landschap te zien, maar ook om erin op te gaan, ze te voelen. "Ik moet me overgeven aan wat me omringt, me verenigen met mijn wolken en de rotsen om te zijn wat ik ben," schrijft hij.
