Vanuit het kuuroord Gohrisch wandelen we langs de Stiller Grund (aangegeven met "gele stip"; bovenste rondweg) en langs de kassen van de voormalige kwekerij (nu bivakterrein Forststeig). We vervolgen de bovenste rondwandeling (aangegeven met "gele stip"), die naar rechts afbuigt, en komen bij het eerste kleine uitkijkpunt"Onkel Pauls Bank". Vanaf hier heb je een prachtig uitzicht op de Lilienstein.
Kort daarna komen we bij de Malerweg, die we volgen en linksaf slaan. Aan de voet van de Gohrisch kunnen we kiezen tussen twee verschillende beklimmingen. De beklimming door de Falkenschlucht kloof leidt door een smalle rotsachtige kloof die enige klimvaardigheid vereist. De tweede optie is om op het Malerweg pad te blijven. Eenmaal boven willen we eerst het uitzicht op de windwijzer bereiken. Om dit te doen, neem je een klein pad naar links op het rotsplateau, ga je tussen de rotsen door en klim je omhoog via een korte doorgang die is beveiligd met een ijzeren ketting.
Keer dezelfde weg terug en ga verder over de Gohrisch naar het uitzichtspunt van het paviljoen. Nadat we in oostelijke richting zijn afgedaald naar het zadel tussen Gohrisch en Papststein, komen we de speksteengalerij tegen, die verbonden is met de basaltgroeve. In het directe grensgebied van zandsteen en basalt bevindt zich een laag bruin ijzer en een laag ontbonden basalt, die bekend staat als "speksteen". De exacte leeftijd van de galerij is niet bekend. Oudere documenten verwijzen al in 1583 naar de mijn "Hülffe Gottes" in Gohrisch. Volgens de kroniekschrijver Wilhelm Leberecht Götzinger werd de speksteengalerij rond 1750 aangelegd op zoek naar steenkool. Het is nog onduidelijk of de tunnel oorspronkelijk werd gebruikt om speksteen te delven of dat hij eigenlijk bedoeld was om steenkoolvoorraden (ontstaan door drijfhout in het zandsteen) aan te boren. Sinds de jaren 1990 doet de tunnel dienst als winterverblijf voor vleermuizen.
We steken de weg over bij het café Galgenschänke. Onmiddellijk na de parkeerplaats gaan we scherp linksaf de Alte Jäke wandelroute op. We dalen steil af in het dal, steken de Schandauer Straße weer over aan het begin van het kuuroord Gohrisch, lopen langs de bosbegraafplaats en rechtdoor naar het sportveld. Sla linksaf langs de Lindenweg naar de Hörnelweg. Volg nu de "gele stip" markeringen in de richting van de Hörnelteich vijver (rotsblok uit de ijstijd). Volg het pad rond de Folgenfelder velden, langs de caravanplaats, naar het startpunt van de wandeling in Gohrisch.
De naam van het dorp "Gohrisch" is afgeleid van het oude Slavische woord gora, dat "berg" betekent. Het werd voor het eerst genoemd in een document in 1437 als Gorusch en een jaar later als Gorisch. Het bleef eeuwenlang een zeer klein dorp, omdat er slechts beperkte mogelijkheden waren om akkers te cultiveren op het vlakke land. 200 jaar geleden woonden er slechts ongeveer 100 mensen in 20 boerderijen. Pas met de ontwikkeling van het toerisme bloeide het dorp op en kon het zich al snel een kuuroord in de bergen noemen. In 1910 woonden er al ongeveer 700 mensen in Gohrisch. Sinds 1936 mag het de titel "kuuroord" dragen.
